بدون دیدگاه
۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۲۳:۵۵

یک سایت مدعی شد؛

از مدیریت بحران تا مدیران بحران ساز!

به نقل از سایت گیلانشهر: بحران برفی که نیامد اماسودجویی یک میلیارد و 500 میلیون تومانى مدیران شهری را اشکار کرد. از مدیریت بحران تا مدیران بحران ساز!

یک سایت مدعی شد برای برفی که نیامده ۵۰۰ میلیون هزینه شده!!! به گزارش خبر راست، به نقل از سایت گیلانشهر: بحران برفی که نیامد اماسودجویی یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانى مدیران شهری را اشکار کرد. بارش برف بخشی از قانون طبیعت است، اما آنچه که این نعمت الهی را در شرایط کنونی برای […]

یک سایت مدعی شد برای برفی که نیامده ۵۰۰ میلیون هزینه شده!!!

بارش برف بخشی از قانون طبیعت است، اما آنچه که این نعمت الهی را در شرایط کنونی برای ما سخت، دشوار و تبدیل به یک بحران کرده، وجود نداشتن مدیریت بحران برای مقابله با این گونه حوادث است که هر سال خسارات زیادی را ببار می آورد.

با وجود اطلاع رسانی های متعدد،  شهرستان رشت برفى به خود ندید اما شورای این شهر  مبلغ یک میلیارد و پانصد  میلیون تومان براى ستاد بحران شهرداری رشت پیشنهاد داد که از این‌مبلغ تنها ۵۰۰میلیون تومان مصوب شد و تا امروز نیز تمام این مبلغ بدون هیچ مدیریتى هزینه شده است.

یک هفته قبل از بارش برف،  همه مسئولان، طی مصاحبه و شوی رسانه ای اعلام آمادگی کردند  که این اطلاع رسانی و مصاحبه به تدریج  قبل از وقوع بحران ، بحران ساخت ، بحرانی که بوجود نیامده تاثیر خود را گذاشت آنچنان که خانواده ها نگران شده و بیش از نیاز ،  به خرید اجناس پرداختند. قیمتها افزایش یافت، برنامه ها از روال عادی خارج شد و همه چیز به هم ریخت  و این دقیقا همان اتفاقاتی است که در زمان بحران واقعی رخ می دهد.

اجاره دستگاه ها و ماشین آلات از پیمانکاران که شب ها در پارک بدون استفاد نگهداری می شود ولی امروز شهرداری باید به آنها هزینه پرداخت کند  هرچند که این مساله  به قول معروف از این جیب به آن جیب کردن است و در اصل به جیب خودشان مى رود.

از طرف دیگر  هزینه خرید البسه برای مدیران ناکارآمد که در این چند رور فقط جلسه و عکس های رنگی داشتند درحالیکه  مدیران و مسئولان دلسوز می توانستند بدون سر و صدای اضافی ، بدون شوی تبلیغاتی و بدون نگران کردن مردم ، وضعیت را کنترل کرده و  وظایف ذاتی خود را انجام دهند.

حالا سوال اینجاست که این همه هیاهو بابت برفى بود که نبارید؟  یا  فقط برای دریافت هزینه بود؟

اگرچه این تهدیدها را می توان با بهره گیری از تجربه های گذشته به فرصت تبدیل کرد و با برنامه ریزی مناسب و اجرای درست، خسارات بلایای طبیعی را به حداقل رساند ولی تا امروز این اتفاق نیفتاده است.

استان گیلان در سالهای ۸۳، ۸۶ و ۹۲ با سه بحران برف سنگین مواجه شده است که هر کدام مشکلات و خسارات زیادی را به همراه داشتند.

به گزارش خبر راست،بحران سفید پس از تجربه برف این سال ها، یکبار دیگر گریبان مدیریت استان را گرفت تا برنامه های مغفول مانده مدیریت بحران و کاستی ها را به مسوولان و برنامه ریزان، دوباره نشان دهد.
حالا بگذریم از مدیران رسانه ها که خودشان بحران بودند! درمجموع مدیران بحران هیچ وقت نتوانستند برنامه  جامعی برای مدیریت بحران داشته باشند. درست مانند  تیم شهرداری رشت که خود بحران ساز بودند.
وقتى بحرانى در استانى رخ می دهد باید یک نفر مدیر بحران باشد اما در این یک هفته ۱۰۰۰نفر مصاحبه کردند!

طبق اعلام ستاد مدیریت بحران، از ۴۰ حادثه طبیعی در جهان، ۳۰ نوع آن در کشور به وقوع می پیوندد که بیشتر این حوادث نیز در گیلان اتفاق افتاده است .
بد نیست بدانید که  این استان از لحاظ تنوع بروز بلایای طبیعی، جزو چهار استان نخست کشور است.حالا سوال اینجاست : آیا اتاق بحران استانِ بحران خیزی مانند گیلان،  فقط باید در روزهای بحران تشکیل و فعال شود؟ آیا بهتر نیست با درس گرفتن از بحران هایی همچون زلزله رودبار، آتش سوزی گسترده جنگل ها، سیل ، بارش برف سنگین در سال های ۸۳ و ۸۶ و ۹۲ و دیگر بحران ها به طور اساسی به بازنگری و ساماندهی آن بپردازیم.

به عقیده کارشناسان، آماده سازی نقشه  راه در مدیریت بحران از جمله آماده نگه داشتن وسایل و تجهیزات سالم قبل از فصل زمستان، بررسی و اصلاح مسیر تمامی مناطق شهری و روستایی که به عنوان مسیرهای بحرانی تعیین شده اند، آگاهی رسانی همگانی به مناطقی که همه ساله با بحرانی مانند برف روبرو هستند ضروری است، نه بحران سازی!

عمده ترین مشکل استان در زمان بحران فرسوده و مستهلک بودن تجهیزات و ماشین آلات برف روبی و زیرساختی است و همین نقیصه، با وجود تلاش آنان برای برطرف کردن مشکلات موجب شده تجهیزات لجستیکی این استان نتوانند به گونه ای شایسته و در سریع ترین زمان ممکن، نسبت به بازگشایی مسیرهای محصور در برف و سایر بحران ها اقدام کنند.
جالب است که  مسئولان پیش از وقوع بحران ها به یاد اولین چیزی که می افتندمصوب کردن بودجه برای هزینه کردهای احتمالی است.
حالا برای بحرانی که اصلا اتفاق نیفتاده ۵۰۰ میلیون تومان پول بی زبان از کف رفته است و شاید اصلا  این همان بحرانی بود که قرار بود اتفاق بیفتد؛
بی تدبیری های برخی مدیران در تصویب نابهنگام بودجه ها و سودجویی برخی مدیران دیگر برای استفاده از این اسکناس های بی زبان.

معلوم نیست کدام یک از این‌مسئولان زحمتکش!!! به خواب زمستانی فرو رفته اند .

گیلان شهر


شماره خبر 16556 - ۱۳۹۶/۱۱/۱۱
sdsfrefvrev
خانه هنر نیایش
Website Uptime Monitoring By ServiceUptime.com